Ozdoby ogrodowe na święta – wianek z natury krok po kroku

Zostały ostatnie dni na przygotowanie się do świąt. Poza porządkami i zakupami zaczynamy też ozdabiać domy, stoły i kominki.

Wybrałam się więc do ogrodu, żeby wykorzystać jesienno zimowe inspiracje prosto od natury i zrobić wianek na drzwi wejściowe. Aranżacja ogrodu może być atrakcyjna przez cały rok, a święta są idealnym momentem, żeby podkreślić wejście do domu dekoracjami.

Nasza polska jesień i zima to przede wszystkim kolory ziemi. Brązy, beże, zieleń i szarości. Tak naprawdę niewiele jest w ogrodach czerwieni, choć to właśnie ona najbardziej kojarzy się ze świątecznym czasem. Czerwień stała się symbolem świąt, bo budzi ciepłe skojarzenia.

W moim wianku czerwieni więc nie będzie. Chciałam, żeby był bardziej stonowany, bez krzykliwych akcentów. Nie znalazłam też plastikowych gałązek głogu czy ostrokrzewu, które wyglądałyby naturalnie, więc z tego koloru zrezygnowałam.

Cały projekt ma być prosty i naturalny, z możliwie najmniejszą ilością plastikowych elementów.

Do przygotowania

1. Sterta wiotkich gałązek z wierzby, brzozy, ewentualnie świerku, lub gotowy podkład upleciony z dowolnego materiału.
2. Parę gałązek z buka z liśćmi, 5–8 szt.
3. Gałązki z sosny lub świerka.
4. Cienki drut, min. 2–3 mb.
5. Kombinerki/obcęgi do drutu.
6. Wstążka szeroka beżowa, np. jutowa; u mnie beżowa z nadrukowaną choinką; szerokość 6 cm, 2,5 mb (8–10 zł).
7. Wstążka wąska zielona, szerokość ok. 8–10 mm, 1 mb.
8. Wstążka wąska złota, szerokość ok. 8–10 mm, 1 mb.
9. Wykałaczki długie, 12 szt.
10. Lotus biały, susz, lub suszony oset naturalny, 6 szt.
11. Łupina spiralna, susz, lub cynamon (większe laski do dekoracji), 12 szt.
12. Pistolet na klej na gorąco oraz patyczek z klejem.
13. Jedyny plastikowy element: gałązki ze sztucznej sosny z doczepianą szyszką i ośnieżonymi kuleczkami lub podobne zestawienie z jasnymi albo złotymi kuleczkami, 3 szt.

Zaczęłam od tego, czego mam najwięcej, czyli od gałęzi. Nie trzeba kupować gotowych podkładów, bo świetnie sprawdzi się sterta drobnych gałązek z brzozy albo wierzby.

Ja mam w ogrodzie piękną wierzbę babilońską ‘Tortuosa’. W katalogach dorasta do 4–8 metrów wysokości i około 4 metrów szerokości. Daje mnóstwo cienia, ma już kilka grubszych pni, po których wspina się mój syn. Jedyny minus to ogrom liści do sprzątnięcia jesienią.

Pogięte gałęzie wyglądają świetnie w wazonie. Moja mama wiesza na nich wielkanocne pisanki na wstążkach. Tym razem posłużyły mi do zrobienia podkładu w kształcie obręczy.

Pościnałam gałęzie i starałam się wybierać te cieńsze, bo łatwiej się formują. Co około 4–6 cm wiązałam drutem małe wiązki i w ten sposób zaplotłam okrąg o średnicy mniej więcej 30–40 cm.

Nie zależało mi na idealnym kształcie i na tym, żeby nic nie odstawało. Wręcz przeciwnie, kilka gałązek celowo zostawiłam „na wierzchu” wieńca, żeby wyglądał bardziej naturalnie.

Do gotowego podkładu zaczęłam wpinać krótsze i dłuższe gałązki iglaka. Wybrałam sosnę, bo mój wianek będzie wisiał na zewnątrz i zależało mi, żeby igły nie opadły zbyt szybko. Wiem, że najczęściej wybiera się świerk i jeśli ozdoba ma wisieć dłużej niż do Nowego Roku, to faktycznie świerk sprawdzi się lepiej.

Okazało się też, że wianek upleciony z drobnych gałązek i powiązany drutem idealnie nadaje się do wpinania kolejnych elementów. Gałęzie sosnowe ładnie wchodziły między drut i wierzbę, nic się nie rozjeżdżało i nie wypadało.

Aby łatwiej opisać układ, wyobraźcie sobie tarczę zegara. Sosnowe gałęzie zaczęłam wplatać od środka, mniej więcej na godzinie 7, zostawiając wolną przestrzeń bez iglaków między 12 a 3.

Kokardę ułożyłam tak, żeby była podwójna i miała sporo zwisającej części. Taśma miała po bokach druciki, więc ładnie się formowała i trzymała kształt. Końcówki wstążki zagięłam, żeby się nie strzępiły.

Potem trzeba było przygotować strąki i lotosy do wpięcia w wianek. Do lotosu przykręciłam drucik, ten sam, którym wiązałam wieniec. Do strąków przykleiłam połówki wykałaczek klejem na gorąco.

Wszystko wpięłam do wianka z wierzby i sosny. Po drodze dodałam jeszcze liście buka, które pasowały kolorystycznie do strąków i ładnie domykały całość.

Na koniec zostały wąskie wstążki. Związałam je ze sobą w połowie, docięłam każdą na inną długość pod kątem 45 stopni i doczepiłam do głównej kokardy.

Poniżej wstawiam zdjęcia gotowego wieńca oraz ujęcia z jego prezentacji na moim ganku.

Wykosztowałam się głównie na wstążki i suszone, plastikowe elementy, razem około 30–40 zł. Resztę miałam pod ręką w ogrodzie.

Lubię, kiedy założony ogród „pracuje” cały rok. Cieszy wiosną, a latem potrafi naprawdę zapierać dech. Jesienią z kolei można dobrze wykorzystać nadmiar gałęzi i innych roślinnych resztek po porządkach.

Podkładu z wierzby nie wyrzucam. Gdy wianek przeschnie, używam go ponownie, a w razie potrzeby po prostu doplatam świeższe gałązki.

Aranżacja ogrodu trwa cały rok, a drzewa i krzewy ozdobne mogą pełnić również funkcje użytkowe. Gałęzie, liście, zasuszone letnie hortensje czy pióropusze miskantów świetnie sprawdzają się w takich mniejszych projektach: wiankach, girlandach na poręcze schodów albo całorocznych kompozycjach do wazonów z suszonych kwiatów.

Ogród może być atrakcyjny, ale przede wszystkim powinien być użyteczny.